عرق ريزان ، با نفسهاي تند مي دوي. سيب را محكم به خودت  چسبوندی

 و به هيچ وجه حاضر نيستي رهاش كني. كاش راست راستكي ميشد

غيب بشي و يه جايي ظاهر شي كه با خيال راحت سيبت رو گاز بزني،يه

 جايي كه اصلاً همه اهل سيب دزدي باشن، يا بفهمن سيب دزدي يعني

چي… باغبون داره با چوبش نزديك و نزديك تر ميشه.

ـــ آهان يه ديوار اونجاست برم پشتش قايم شم.

«پشت ديوار» پناه مي گيري . به ديوار تكيه مي ديو يه نفس راحت

 مي كشي. باغبون پيدات نمي كنه.بعد از چند لحظه چشماتو به

 آرامي باز مي كنيو نفس عميق مي كشي…

چي مي بيني؟! انگار وارد يك  دنياي مجازي شدي.«پشت ديوارها» يه دنيا

چشم روبروي تو پلك مي زنه: اينا ديگه كي هستند؟!چه راحت پشت ديوار

نشستن،چه راحت با هم حرف مي زنن،چه راحت دارن سيب مي خورن.

ـــ بفرما تو

ـــ غريبي نكن وب لاگ خودته

ـــ بفرما سيب…

لبخند مي زني و پا پيش ميذاري…