اين عکسهای مامانی تقديم به همه بانوان وبلاگی!روزمان مبارک!

********************************************

 ارزش باید در نگاه تو باشد نه آنچه که به آن می نگری!

وقتی این جمله را خوانده بودم احساس می کردم به درک بزرگترین کشف بشر                 نائل شده ام ؛ و البته احساسم خیلی هم بی راه نبود اما وقتی بقیه کتاب                        مائده های زمینی آندره ژید را خواندم فهمیدم خیلی اعتماد به نفس                                   می خواهد که آدم بتواند این جمله را در رفتارش جاری کند. دیدن یک درخت                      دیدن یک میز دیدن یک لیوان حتی دیدن یک ساختمان یک برج…                                         همه می توانند برایمان مفهومی پیدا کنند. شاعران این را خوب می فهمند                              و این کتاب واقعا شعر مجسم است.من یه تئوری دارم ،                                                   می گم اکثر اشعار سهراب ؛ به خصوص شعر مسافرش و شعرهای فروغ                      خیلی و از خیلی بیشتر تاثیر گرفته از این کتابند... شما به اثباتش برسانید!

خوب!بنا به اصرارهای مکرر و خواهشهای متعدد(!!) دوستان                                               یک غزل جدیدالتاسیس از خودم :

شما که از کلماتم ستاره می چيني

رفیق شعر و گل و خوشه های پروینی

شما که از همه ابرها سفيد تری!!

شبانه های غمم را چرا نمی بیني؟

فقط همين که بيايی کمی قدم بزنی

و بعد ساده بگويی:«شما چه غمگيني؟

نوشته های شما بوی غصه دارد حيف

مگر به قدرت دستان عشق بد بيني؟»

نمی شود که بگويم چقدر منتظرم ـــ

کنار سفره من بی بهانه  بنشينی

کنار سفره شعر و ترانه های سپيد

که گوشه دلمان می کنند سنگينی

برو تو با غزل و عاشقانه ها خوش باش

نخواه خوب تو باشم معلم دينی!!

*خودم گفته باشم که ترکيب اضافه معلم دينی را بنده در شعر زيبای آقای طريقی ديده ام!

۱۳۸۳/٥/٩ساعت ٤:۳٩ ‎ق.ظ توسط راضیه ایمانی نظرات ()
تگ ها: